Ο δρόμος προς τη φωτογραφία δεν είναι πάντα ευθύς ούτε απαραίτητα ακαδημαϊκός. Ο Ευάγγελος Γκικόπουλος μάς μιλά για τη διαδρομή του από την Πληροφορική στη φωτογραφία και για όσα δεν φαίνονται πίσω από ένα «κλικ». Μια συζήτηση για τη δουλειά πίσω από την εικόνα, για τις δυσκολίες που δεν φαίνονται και για το τι σημαίνει να δίνεις το 150% σε αυτό που αγαπάς.

1. Τι είδους σπουδές ή εκπαίδευση μπορεί να ακολουθήσει κάποιος ή κάποια που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη φωτογραφία; Υπάρχουν διαφορετικοί δρόμοι;

Η φωτογραφία είναι μια σύνθετη λέξη από το ΦΩΣ και το ΓΡΑΦΩ και αυτό έχει τη σημασία του. Για να μάθεις το φως και τις διαφορετικές εκδοχές του, π.χ. μαλακό, σκληρό, κατευθυνόμενο, ψυχρό, θερμό, χρειάζεται να ξέρεις φυσική και μαθηματικά. Για να μάθεις πώς το φως αυτό βοηθάει να ΓΡΑΨΕΙ με τρόπο καλό αισθητικά σε μια φωτογραφία χρειάζεται εκτός από τις θετικές επιστήμες και ψυχολογία. 

Υπάρχουν πολλές σχολές φωτογραφίας και σεμινάρια. Οι σχολές ξεκινάνε με θεωρία και πάνε στην πράξη. Τα σεμινάρια εστιάζουν σε πιο πρακτικά ζητήματα και ουσιαστικά ένας φωτογράφος δείχνει πώς δουλεύει. Θεωρώ τα σεμινάρια από καλούς φωτογράφους μια καλή επένδυση ανεξαρτήτως επιπέδου. Ανοίγει το μυαλό.

Στην πραγματικότητα ό,τι κι αν επιλέξεις πρέπει να κάνεις ένα πράγμα: Να αφιερώσεις όλη σου την καθημερινότητα σε αυτό με σταθερότητα για όσο μεγαλύτερο διάστημα αντέχεις. Να βγαίνεις έξω με την κάμερα να τραβάς εικόνες. Να λαμβάνεις ερεθίσματα και να διαβάζεις. Να είσαι στο youtube να βλέπεις βίντεο με τεχνικές, να διαβάζεις ζωγράφους της Αναγέννησης π.χ. τον Rembrandt, να διαβάζεις σύγχρονους φωτογράφους και τη λογική τους και να βλέπεις σειρές και ταινίες υψηλής αισθητικής. Όχι για το σενάριο αλλά για το πώς οι κινηματογραφιστές διαχειρίζονται το φως και τα κάδρα τους για να πουν την ιστορία. Το μυαλό καταγράφει.

Η φωτογραφία δεν απαιτεί απαραίτητα σπουδές όπως η ιατρική. Απαιτεί, όμως, απίστευτα πολλή δουλειά. Οι σπουδές μου στην Πληροφορική και τις Τηλεπικοινωνίες, με τα πολλά μαθηματικά, τη φυσική και τον προγραμματισμό, με έμαθαν να σκέφτομαι δομημένα. Να βλέπω το κάδρο ως γραμμές μέσα στον χώρο, το φως ως κάτι που μπορεί να πλάθεται και να ελέγχεται, να κατανοώ πώς αλλάζει η αποτύπωση ενός ανθρώπου από έναν φακό 35mm σε έναν 85mm. Στην ουσία, με βοήθησαν να αντιλαμβάνομαι τη φωτογραφία ως ένα πολυπαραγοντικό πρόβλημα που απαιτεί επίλυση κάθε δευτερόλεπτο.

Υπάρχουν διαφορετικοί δρόμοι, αλλά πριν ακολουθήσεις έναν από αυτούς ρώτα τον εαυτό σου αφού διαβάσεις αυτές τις γραμμές: “Το θέλω τόσο πολύ που αξίζει να θυσιάσω τα πάντα για να είμαι 150% εκεί; “ Αν η απάντηση είναι ΝΑΙ τότε έχεις μπει στην αρχή του δρόμου.

2. Ποια είναι η μεγαλύτερη δυσκολία του επαγγέλματος που δεν φαίνεται όταν βλέπουμε μόνο το τελικό αποτέλεσμα μιας φωτογραφίας;

Το κλικ που τραβάς σε μια φωτογράφιση είναι η κορυφή ενός παγόβουνου κάτω από το οποίο υπάρχει το 70% της δουλειάς.

Πριν φτάσεις να βγάλεις μια φωτογραφία, έχεις ανοίξει εταιρεία - ελπίζω - για να κόβεις αποδείξεις και τιμολόγια άρα πρέπει να έχεις γνώση του φορολογικού συστήματος. Παράλληλα με αυτό είσαι πωλητής. Πουλάς μια υπηρεσία, πείθεις κόσμο ότι αυτό που κάνεις είναι καλό είναι κοστολογημένο, είναι βιώσιμο και είσαι η καλύτερή τους επιλογή με βάση τις παραμέτρους που έχουν. 

Πας στη φωτογράφιση. Έχεις να διαχειριστείς ψυχολογικά τον πελάτη σου για να βγει η εικόνα που θέλεις. Πώς είσαι ντυμένος, τι εξοπλισμό έχεις; Έχεις να διαχειριστείς φως και εξοπλισμό που ο πελάτης σου δεν έχει ιδέα τι είναι και απλά περιμένει να δει αυτό το πράγμα που πλήρωσε να δουλέψει. 

Τελειώνει η φωτογράφιση. Έχεις να παραδώσεις υλικό, να διαχειριστείς ξανά τον πελάτη, να πληρωθείς, να πάρεις καλό review, μια καλή σύσταση και για μια επόμενη δουλειά. Μέχρι να έρθει αυτή πρέπει να ψάχνεις κάθε μέρα πελάτες. Να ανεβάζεις portfolio στα social, άρα να είσαι και PR manager του εαυτού σου που αυτό το PR βοηθάει και στις πωλήσεις.

Η μεγαλύτερη δυσκολία λοιπόν είναι να μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά τα πράγματα με οποιαδήποτε συνθήκη κι αν υπάρχει εκεί έξω, με οποιαδήποτε ψυχολογική κατάσταση και όποια προβλήματα έχεις. 

3. Τι θα συμβουλεύατε έναν μαθητή ή μια μαθήτρια που αγαπά τη φωτογραφία αλλά δεν είναι σίγουρος/η αν μπορεί να τη μετατρέψει σε επάγγελμα;

Στην αρχή κανείς μας δεν είναι σίγουρος. Πρέπει να βγεις εκεί έξω να ρουφήξεις τη ζωή. Να μπεις στα social να δεις πώς άνθρωποι που αγαπούν αυτό που κάνουν, το κάνουν με επιτυχία, να δοκιμάσεις να μιλήσεις για την αγάπη αυτή στον κόσμο. Να ζητήσεις βοήθεια. Να χτυπήσεις πόρτες. 

Αν το αγαπάς θα βρεις τρόπο να το κάνεις. Όπως το νερό βρίσκει πάντα το δρόμο του να φύγει, έτσι και η αγάπη βρίσκει πάντα τον αποδέκτη της. 

4. Πόσο σημαντικό είναι σήμερα το networking και τα social media; Είναι το Instagram το νέο «βιογραφικό»;

Το networking και τα social media είναι τόσο αναγκαία όσο ο ύπνος στη ζωή μας.

Είμαστε στην εποχή της (βραχείας) κατανάλωσης περιεχομένου. Με αυτά που δημιουργείς για τα social αγοράζεις δευτερόλεπτα από την προσοχή των ανθρώπων γύρω σου. Με τις σχέσεις που δημιουργείς, το networking που λέτε, αγοράζεις πακέτα συνδρομής περισσότερης προσοχής. Το δίκτυό σου είναι οι πρώτοι άνθρωποι που θα μιλήσεις είτε κάτι πάει καλά είτε όχι, είναι αυτοί που θες να μιλάς πιο συχνά. Όσο μεγαλύτερο δίκτυο τόσο μεγαλύτερη είναι και η ευθύνη να βάζεις αξία σε αυτό ώστε τα πακέτα συνδρομής να είναι μεγαλύτερα, κοινώς να σε ακούνε περισσότερο. Να τους καλείς και να το σηκώνουν, να στρέφουν την προσοχή τους από αυτό που κάνουν, σε εσένα. 

Όχι, δεν είναι το instagram ένα σύγχρονο βιογραφικό από μόνο του. Όλη σου η παρουσία και η δημόσια εικόνα είναι ένα βιογραφικό. Απλά στο instagram είναι συγκεντρωμένο σε πίνακες 3x4 δημοσιεύσεων.

Ο Ευάγγελος Γκικόπουλος είναι απόφοιτος του τμήματος Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών της Τρίπολης. Από το 2019 είναι επαγγελματίας φωτογράφος με ειδίκευση σε events, πορτραίτα και πολιτικά πρόσωπα. Φωτογραφίζει με κινηματογραφικό τρόπο, με αμεσότητα στη λήψη και την παράδοση. Αυτή τη στιγμή επιμελείται τη δημόσια εικόνα μεγάλων οργανισμών και personal brands που θέλουν κάτι παραπάνω από απλές φωτογραφίες και one-off συνεργασίες.  

#Σπουδές στη Φωτογραφία

Αν σε ενθουσιάζει η τέχνη της Φωτογραφίας, μπορείς να δεις τα παρακάτω προπτυχιακά προγράμματα που προσφέρονται σε Ελλάδα & Κύπρο:

• Φωτογραφίας και Οπτικοακουστικών Τεχνών, ΠΑΔΑ
• Τεχνών Ήχου και Εικόνας Ιόνιο Πανεπιστήμιο
• Πολυμέσων και Γραφικών Τεχνών (Πολυμέσα) Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου 

Κι αν έχεις ήδη ολοκληρώσει τις προπτυχιακές σου σπουδές, μπορείς να αναζητήσεις το μεταπτυχιακό που ταιριάζει στις φιλοδοξίες σου στη μηχανή αναζήτησης του eduguide, χρησιμοποιώντας λέξεις-κλειδιά όπως «Φωτογραφία», «Εικόνα» κ.ά.